Eco-indicatoren

De Eco-indicator methode wordt vaak gebruikt door bedrijven en ontwerpers die het uitvoeren van een LCA (levenscyclusanalyse) te duur vinden en/of die hiervoor niet voldoende tijd kunnen vrijmaken. De methode biedt een versnelde analyse van milieuproblemen van een product, zowel van bestaande ontwerpen (analyse) als voor het bepalen van de milieu-impact van nieuwe ontwerpen tijdens het ontwerpproces.

Een Eco-indicator (EI) is een getal, uitgedrukt in mPt, waarmee de totale milieubelasting van een product kan worden weergegeven. Hoe hoger de waarde, hoe groter de milieubelasting van het ontwerp is.

Voor een heel aantal veel voorkomende materialen en productie- en verwerkingsprocessen zijn de EI-waarden gekend, en deze waarden vormen op zich een uitgangspunt voor het berekenen van de belasting op het milieu van een eigen product.

Het resultaat van een EI-analyse is één getal, een éénpuntsscore, waarin alle milieu-impacten van de verschillende materialen en processen van het ontwerp worden samengerekend tot één eindscore.
Op basis van de berekening van de volledige milieu-impact van een ontwerp (door het samenbrengen van de verschillende materialen, processen, enz), kunnen de resultaten leiden tot het formuleren van verbeteropties voor het ontwerp. Dit kan men doen door te analyseren waar de grootste milieu-impact zit in het product (bv. het gebruik van een specifiek materiaal).

Een uitgewerkt voorbeeld van een Eco-indicator berekening van een boxspring (in matrassen) kan je hier bekijken.

Hier vind je een uitgebreide Eco-indicator 99 Handleiding voor ontwerpers, opgesteld door Pré Consultants.

Door OVAM werd de Ecolizer ontwikkeld. Deze ecodesign tool, gebaseerd op de Eco-indicator methode, is specifiek gericht op ontwerpers in Vlaanderen.