Constructie

Leem

OMSCHRIJVING:
Leem is een mengsel van kleideeltjes,silt en fijne zanddeeltjes. De kleur van leem is afhankelijk van de metaalresten die in het materiaal zitten.
Groengrijze leem (met gereduceerd ijzer), rode leem (terracottakleur, door een hoog ijzergehalte), gele leem (okerkleurig) en witte leem (met veel kalk).

Aan leem kan cement worden toegevoegd voor een grotere sterkte en duurzaamheid.

TOEPASSING:
Een derde van de wereldbevolking woont in lemen huizen. In onze streken kennen we voornamelijk vakwerkhuizen met leem uit het verleden, maar in ecologische bouwprojecten wordt meer en meer terug met leem gewerkt. Dit zowel in de opbouw van muren als bijvoorbeeld in bepleistering en verven.

-Stroleem wordt in een houtskelet gestort en aangestampt tot een (buiten)muur. (Door het lage evenwichts-vochtgehalte (4%) is leem een materiaal dat goed met houtwerk kan gecombineerd worden).
-Leemstucwerk wordt gebruikt als afwerklaag voor de binnenmuren.
-Leemverf is een ruwere natuurverf.
-Leemsteen is een steen die met water vermetselbaar is.

MILIEUOVERWEGINGEN:
Levenscyclus:

Winning:
Kleinschalige winning tast het landschap slechts in beperkte mate aan. Dit is anders als de winning grootschaliger is, maar leem is nog ruim voorradig.

Transport:
Leem dat In de bouw wordt toegepast komt uit België, Nederland of Duitsland dus brengt relatief weinig transport mee.

Verwerking:
De voorbewerking van leem is gering en heeft voorzover bekend geen schadelijke gevolgen voor mens en milieu. De verwerking van stroleem is vrij arbeidsintensief maar ook onschadelijk voor de gezondheid.
Om rotten van hout en stro te voorkomen moet leem goed drogen (dit kan tot een jaar duren). Bij het drogen van leem treedt - afhankelijk van het kleigehalte - een tamelijk grote krimp op, scheurtjes kunnen dus gemakkelijk optreden. Hier kan bij het ontwerp rekening mee gehouden worden. Leem wordt hard door het verdwijnen van het water. Beton wordt hard door een onomkeerbaar chemisch proces. Hierdoor kan leem steeds herstelt of hergebruikt worden door toevoeging van water.

Gebruik:
Leem reguleert vocht en heeft een vrij grote warmtecapaciteit. Het kan weinig druk opnemen, en geen trek (wapenen’ kan met vezels of twijgen).
Bij buitenmuren moet leem beschermd worden met een pleisterlaag of een hoge fundering tegen regenwater en optrekkend vocht. Gedroogd heeft stroleem door het lage evenwichtsvochtgehalte (4%) op hout een conserverende en brandwerende werking.

De afvalfase:
Door natmaken kan leem weer worden gevormd en hergebruikt (tenzij het is vermengd met cement). Stroleem is moeilijk te hergebruiken, maar kan wel zonder problemen worden gestort.

Samengevat: afhankelijk van de bestemming is leem een zeer natuurvriendelijk materiaal. Nadeel is het onderhevig zijn aan vocht en trekkrachten, waardoor er steeds een combinatie nodig is met andere materialen (bijvoorbeeld cement, houtskellet,...).

MILIEUKADER:
Milieukader 2: oppervlaktedelfstoffen

Dubbel of meervoudig glas

OMSCHRIJVING:
Meervoudig glas wordt opgebouwd uit twee of meerdere glasbladen met daartussen een hermetisch afgesloten spouw. De spouw is gevuld met droge lucht of gas, zodat een evenwicht bestaat tussen de atmosferische druk binnen en buiten de glasplaten. Het gebruik van gassen in de spouw zorgen voor een betere akoestische en thermische isolatie. Ook de breedte van de spouw (15 mm is optimaal) en de dikte van de glasplaten hebben een invloed op de isolerende waarde van het glas.
Tegenwoordig wordt er op de binnenzijde van de glasplaten een isolerende coating aangebracht, waardoor de isolerende waarde nog verbetert, terwijl zonlicht grotendeels wordt doorgelaten. Dit is dan HR+ en HR++ glas.

Meervoudig glas kan specifiek warmtewerende eigenschappen verkrijgen. Hierbij wordt één van de glasplaten vervangen door absorberend of zonnereflecterend glas.

TOEPASSING:
Dubbel en meervoudig glas wordt vooral gebruikt in de bouwsector.

MILIEUOVERWEGINGEN:
Verwerking
Doordat er meerdere glasplaten gebruikt worden, zijn meer grondstoffen nodig dan bij enkel glas.

Gebruik
Meervoudig glas heeft een beter isolerend vermogen dan enkel glas.

Samengevat
De productie van dubbel of meervoudig glas vergt meer energie, omdat er verschillende glasplaten nodig zijn. De isolerende waarde, en dus de mogelijke energie- en andere besparingen, ligt zoveel hoger dat de extra energie in de productiefase snel wordt opgevangen in de gebruiksfase. Indien de isolerende waarde van belang is in de toepassing van glas, dan is het gebruik van meervoudig glas aan te raden.

MILIEUKADER:
Milieukader 2: oppervlaktedelfstoffen

PU(R) Polyurethaan

OMSCHRIJVING:
PU of PUR is polyurethaan en is een thermoharder.

TOEPASSING:
PUR wordt gebruikt als (zacht) schuim voor matrassen en zittingen, (hard) schuim voor isolatie en kierdichting en door zijn kleverige hechting wordt PUR ook gebruikt in sandwichpanelen en geïsoleerde deuren. Omwille van elstische en krasbestendige eigenschappen wordt PU gegoten als afwerklaag bij gietvloeren.

MILIEUOVERWEGINGEN:
Levenscyclus:

Ontginning:
Voor de productie van PUR worden de volgende stoffen gebruikt: propeen- en etheendioxide, ethyleenglycol, fosgeen, adipinezuur, tolueendiamine, benzeen en MDI of TDI. (benzeen is schadelijk voor de gezondheid).

Verwerking:
Net als bij PS werden in PUR tot 1997 als blaasmiddel CFK’s gebruikt (ondertussen verboden wegens aantasting ozonlaag). Tegenwoordig bestaan er twee geschuimde PUR-soorten, onderscheiden door hun blaasmiddel: PUR met HCFK's (die nog steeds de ozonlaag aantasten) en PUR met pentaan (iets milieuvriendelijker).

Gebruik:
PUR is tamelijk agressief voor de huid (het verkleeft en trekt erin).

De afvalfase
PUR kan in de vorm van isolatieplaat en dergelijke hergebruikt worden.
Het grote probleem is er als PUR gescheiden moet worden (bijvoorbeeld sandwichpanelen), dan worden alle onderdelen waaraan PUR zit verkleefd chemisch afval.
Bij verbranding van PUR komt het voor mens en milieu schadelijke blauwzuurgas vrij (cyaanwaterstof=HCN).

Samengevat: Zoals bij andere kunststoffen is ook dit materiaal niet de eerste keuze die kan gemaakt worden, een zeer schadelijk productieproces en vooral de afvalfase is nefast voor de levenscyclusanalyse. Natuurlijker (isolatie)materialen zijn aangewezen. Ook kunststoffen uit milieuvriendelijker grondstoffen (milieukader 1) en die beter recycleerbaar zijn genieten de voorkeur. Bij de keuze voor kunststoffen moet de levensduur nagegaan worden en voorkeur gegeven worden aan thermoplasten, wegens de recycleerbaarheid.


MILIEUKADER:
Milieukader 3: petrochemische grondstoffen.

PS (polystyreen)

OMSCHRIJVING:
PS staat voor polystyreen en is een thermoplast.

TOEPASSING:
In de bouw kan men 2 soorten PS vinden:
-geëxpandeerd PS (EPS): losse of aan elkaar versmolten witte bolletjes ('piepschuim'), als isolatiemateraal of vulling van kussens in losse bolletjes.
-geëxtrudeerd PS (XPS): hardere blauwe schuimplaat, als isolatie voor vloer en gevel. .
PS wordt ook gebruikt voor wegwerpbekertjes en verpakkingsmateriaal.

MILIEUOVERWEGINGEN:
Levenscyclus:

Ontginning:
Voor PS worden als grondstof benzeen en styreen gebruikt. Benzeen is carcinogeen en toxisch, styreen is mutageen en bij dierproeven tevens carcinogeen gebleken (maar dat is nog niet bewezen voor de mens).

Verwerking:
Als blaasmiddel voor EPS en XPS werd oorspronkelijk van CFK's (chloorfluorkoolwaterstoffen) gebruik gemaakt, tot 1997, toen de productie van CFK's werd verboden. Afhankelijk van de producent wordt voor EPS wordt tegenwoordig C2H5 (pentaan) of CO2 (kooldioxide) gebruikt als drijfgas. Voor XPS worden niet-verboden maar schadelijker HCFK's gebruikt.

De afvalfase
-recycleren: PS kan in zijn oorspronkelijke vorm (meestal isolatieplaten) goed worden hergebruikt. Is dat niet het geval, dan is ook recycleren tot nieuwe producten eenvoudig.
-verbranden:. Bij volledige verbranding van PS komen in principe alleen waterstof, koolstof en zuurstof vrij.
-storten: Bij stort kan het styreen uitspoelen in bodem en grondwater, met schadelijke effecten voor ecosystemen.

Samengevat: Zoals bij andere kunststoffen is ook dit materiaal niet de eerste keuze die kan gemaakt worden, een zeer schadelijk productieproces is nefast voor de levenscyclusanalyse. Natuurlijker materialen zijn aangewezen. (Isolatie) Materialen uit milieuvriendelijker grondstoffen (milieukader 1) en die beter recycleerbaar zijn genieten de voorkeur. Bij keuze voor kunststoffen moet de levensduur nagegaan worden en voorkeur gegeven worden aan thermoplasten, wegens de recycleerbaarheid.

MILIEUKADER:
Milieukader 3: petrochemische grondstoffen.

baksteen

Baksteen bestaat uit klei, water en toeslagstoffen (zand).
'Verontreinigingen' in de klei bepalen de kleur: veel kalk maakt lichte bakstenen, ijzer in de klei: donkerrode bakstenen en mangaanoxide geeft een donkerbruine baksteen.
Na de vorming in strengpers (vol of hol) of handvorm (in aparte vormen ‘gesmeten’), worden de stenen gedroogd, gebakken en opgeslagen.
Voor lichte isolerende stenen kan men ook zaagsel of polystyreenbolletjes in het kleimengsel verbranden.
Klinkers zijn bakstenen die op zeer hoge temperatuur zijn gebakken.

TOEPASSING:
Bakstenen kunnen zeer snel veel water opslorpen en ook snel weer afgeven. Vandaar wordt baksteen vooral gebruikt als gevelsteen, binnenmuursteen en straatklinker. Bakstenen ondergaan ook weinig of geen vormveranderingen, zijn brandwerend en er bestaat weinig kans op scheurvorming.

MILIEUOVERWEGINGEN:
Levenscyclus:

Winning:
De Belgische baksteenfabrieken staan (stonden) in kleirijke gebieden (West-Vlaanderen, de Kempen, de Rupelstreek en het Scheldebekken). Kleinschalige winning van klei creëerde vroeger achteraf mooie natuurbiotopen, tegenwoordig is de winning grootschaliger, maar er is nog geen schaarste. De winning van klei uit de bodem zou nadelige milieueffecten hebben op bodemprocessen en grondwaterhuishouding.

Transport:
De producten worden meestal bij de kleiwinning gemaakt. Deze gebeurt dus in België of Nederland.

Verwerking:
De klei wordt bewerkt totdat men een mengsel verkrijgt dat goed kneedbaar is en wordt dan machinaal gevormd. Het bakken vergt het meeste energie binnen de volledige levenscyclus. Hierbij komt fluoride vrij dat van nature in klei zit, andere gassen zijn afhankelijk van het type klei (welke mineralen en metalen in het materiaal te vinden zijn) en het bakproces. Verbrandingsgassen worden 'gewassen', in de afvoer door een minerale zeef gehaald, waardoor schadelijke emissies worden gebonden aan het mineraal.
Het spoelwater wordt tegenwoordig hergebruikt.


Gebruik:
Bakstenen worden verwerkt met een cementspecie. Meestal worden er voegen voorzien van ongeveer 1 cm, maar dikwijls worden ze ook verlijmd.

De afvalfase :
Oude bakstenen werden meestal vermetseld met een kalkspecie. Deze kan men makkelijk recupereren en opnieuw gebruiken als baksteen. Met de cementspecie (van na de tweede WO) en met het verlijmen van baksteen, zijn deze bijna niet meer te scheiden en ligt hun toekomst in steenpuin of menggranulaat.

Samengevat: Baksteen is een duurzaam bouwproduct, hoewel klei een eindig product is. Hij kent een lange, onderhoudsarme levensduur en na de eerste levenscyclus kan hij worden hergebruikt als bestanddeel van menggranulaat.

MILIEUKADER:
Milieukader 2: oppervlaktedelfstoffen

Kalkzandsteen

OMSCHRIJVING:
Kalkzandsteen bestaat voor en 92 tot 95% uit zand en 5 tot 8% uit kalk. De stenen worden niet gebakken maar gestoomd.
Soortelijke massa van kalkzandsteen is ongeveer 2000 kg/m2.

TOEPASSING:
Te verlijmen blokken voor (dragende) binnenwanden of stenen die worden vermetseld.
kalkzandsteenblokken zijn niet geschikt voor buitentoepassingen omdat ze worden afgebroken door zuren (bijvoorbeeld door zure regen). klinkers van kalkzandsteen wel.

MILIEUOVERWEGINGEN:
Levenscyclus:

Winning:
De meeste (steen)kalk komt uit Duitsland en België en is ruim voorradig. Kalk is meer voorradig dan klei, waardoor hier de bezwaren van uitputting minder tellen. Kalkwinning levert dezelfde taferelen op als bij merge (aantasting van het landschap en het bijbehorende ecosysteem).
Men kan steenkalk vervangen door schelpkalk (van schelpdieren - dus aangroeibaar te noemen – maar ook eindig).

Transport:
De transportafstand (en -energie) is iets hoger dan bij baksteen.

Verwerking:
Het materiaal wordt niet gebakken maar gestoomd: de kalk gaat daardoor een verbinding aan met het zand. Dat kost minder energie dan bakken of sinteren. Bij het bereiden van kalkzandsteen komt wel veel CO2 vrij. (Verder nagenoeg geen schadelijke emissies).

Gebruik:
Kalkzandsteen heeft geen schadelijke invloed op de gezondheid. Losse kalkproducten (bijv. stukadoorkalk) zijn irriterend aan de huid.

De afvalfase:
Met de gebruikelijke cementspecie of cementlijm kunnen kalkzandsteenblokken en metselsteen moeilijk in hun hele vorm worden hergebruikt.
Door het kalkgehalte kan kalkzandsteen als puingranulaat niet in beton worden gebruikt. Vermenging met ander puin is dus niet wenselijk. Wat resteert is gebruik als materiaal voor (weg)funderingen.

Samengevat: Bij het productieproces en verwerkingsproces is kalkzandsteen milieuvriendelijker dan metselwerk in beton, baksteen, of cellenbeton. In de afvalfase heeft het net zoals cellenbeton een probleem.

MILIEUKADER:
Milieukader 2: materialen uit oppervlaktedelfstoffen.

Cellenbeton

OMSCHRIJVING:
Cellenbeton bestaat uit kwartszand, portlandcement, water, 15% ongebluste kalk en 0,06% aluminiumpoeder. Het aluminium reageert met de kalk waardoor gasbellen in het cellulair beton achterblijven.
Door zijn luchtigheid heeft cellenbeton isolerende eigenschappen. Het gewicht van cellenbeton kan variëren van 500 tot 1300 kg/m3. (normaal beton: 2000 kg/m3).

TOEPASSING:
Als dragende wand is cellenbeton enkele centimeters dikker dan andere steen. Ook toepasbaar als niet dragende wand en als vloerplaat met wapening. Alle elementen uit cellenbeton zijn prefab.
MILIEUOVERWEGINGEN:
Levenscyclus:


Winning:
500 kg grondstof is voldoende voor 1 m3 3 metselwerk; dat is de helft of één derde van de hoeveelheid vereist voor andere ruwbouwmaterialen. (febecel).
Een milieuvoordeel van cellenbeton is dus dat door de cellen en het ontbreken van grind minder primaire grondstoffen worden gebruikt. De milieueffecten van de andere ingrediënten blijven echter:

Portlandcement wordt grotendeels gemaakt van mergel, dat wordt gewonnen in Zuid-Limburg, in Nederland. De aantasting van het landschap is er veel groter dan het randje natuurgebied dat er voor in de plaats kwam. Open dagmijnen kunnen alleen bij kleinschaliger, plaatsgebonden winning.
Zand
Kwartszand, ook glaszand genoemd, is de meest waardevolle delfstof van Vlaanderen. De ontginningsgebieden bevinden zich enerzijds in Mol en Lommel en anderzijds in Maasmechelen. In de glasindustrie wordt kwartszand als basisgrondstof gebruikt voor verschillende toepassingen. Voorlopig is zand nog ruim voorradig.

Gebruik:
Lichter gewicht geeft zeker een voordeel in transportkosten. Cellenbetonfabrikanten leveren meestal een berekening volgens plan van de nodige diktes en balken. Hierdoor wordt, zoals gemakkelijk in de traditionele bouw gebeurt, niet te veel materiaal gebruikt. Zonder extra isolatielaag wordt dezelfde energieprestatie geleverd als een spouwmuur met een Rc-waarde van 2,5 of beter.

De afvalfase:
Als puin is cellenbeton niet recycleerbaar, een belangrijk nadeel Cellenbetonelementen zijn in hele vorm herbruikbaar als ze worden gedemonteerd (gebeurt niet in de praktijk).

Samengevat: Cellenbeton heeft een interessantere levenscyclus wanneer bijvoorbeeld gebruikt ter vervanging van een spouwmuur. Men moet het wel beschermen langs de buitenzijde (met een pleisterlaag). Binnen het ecologisch bouwen verdien kalkzandsteen de voorkeur, maar de isolatiewaarde hiervan is veel minder.

MILIEUKADER:
Milieukader 2: oppervlaktedelfstoffen

 

Beton

Beton werd al door de Romeinen gebruikt, maar in de middeleeuwen ging de kennis ervan verloren, in de negentiende eeuw werd het herontdekt in de tuinbouw. Voor bouwconstructies werd de kalk of traskalk uit het Romeinse beton vervangen door cement, afkomstig van mergelsteen.
De aluminiumverbindingen in mergel maken het materiaal geschikt voor toepassing als cement. Door het ontbreken van kalk werd het mogelijk om stalen netten of staven toe te voegen, waarmee beton veel grotere trekkrachten kan opnemen.
Beton bestaat uit cement, water, zand en grind.
(Cement en water vormen mortel, wordt daar zand aan toegevoegd, dan heet het zandcement. Pas met grind heet het beton).
Aan de basisgrondstoffen worden soms stoffen toegevoegd waarmee het beton sneller droogt, beter vloeit of andere gewenste eigenschappen krijgt.

TOEPASSING:
Zowel constructieve als niet constructieve functies, kan door toevoegingen waterdicht gemaakt worden.

MILIEUOVERWEGINGEN:
Levenscyclus:

Winning:
De winning van de minerale grondstoffen van beton (cement, zand en grind) tast het landschap en bijbehorende ecosystemen aan.
Portlandcement wordt grotendeels gemaakt van mergel, dat wordt gewonnen in Zuid-Limburg in Nederland. De aantasting van het landschap is er veel groter dan het randje natuurgebied dat er voor in de plaats kwam. Open dagmijnen kunnen alleen bij kleinschaliger, plaatsgebonden winning.
Hoogovencement is cement dat grotendeels bestaat uit gemalen hoogovenklinker (slakken die bij het hoogovenproces overblijven). Ook vliegasslakken, vrijkomend bij elektriciteitscentrales, worden in cement gebruikt. Vliegas bevat ook zware metalen en heeft als grootste bezwaar dat het vrij radioactief is, waardoor toepassing binnenshuis niet is aan te raden.
Zandwinning zorgt door de diepte in mindere mate voor aantasting van het landschap - het levert soms nieuwe waterrijke natuurgebieden op - maar deze diepere winning kan echt ook verstorende gevolgen hebben voor de waterhuishouding. Zand is in ieder geval wel ruim voorradig.
Grind wordt gewonnen uit rivieren en uit diepere grondlagen. Daarbij treden soortgelijke problemen op als bij de winning van zand. Bij de winning uit rivieren worden ecosystemen op de bodem aangetast. Grind is ten opzichte van zand minder voorradig. Waar sterkte minder een rol speelt kan grind vervangen worden door puingranulaat .(vermalen puin van beton en metselwerk): tot 20% zonder sterkteverlies.
In plaats van grind kunnen aan beton gesinterde kleikorrels worden toegevoegd om het lichter en isolerender te maken.
Wapeningsstaal: zie staal.

Transport:
Beton is een zwaar materiaal, dat bij transport voor een hoog energiegebruik zorgt. Daar staat tegenover dat zo goed als alle grondstoffen voor beton in Belgïe of Nederland worden gewonnen en verwerkt, waardoor de afstand van transport klein is.
De cementindustrie is vooral gesitueerd aan waterwegen, zodat de bulkmaterialen (cement, zand en grind) per schip kunnen worden aangevoerd, wat de milieueffecten van transport beperkt.

Verwerking:
Silica (een verzamelnaam voor steenstof), komen vrij bij de winning en productie van steenachtige materialen. Deze kunnen zoals bij cement, bij werknemers in de fabriek of op de bouwplaats 'stoflongen' veroorzaken. Andere chemische toeslagstoffen kunnen in geval van contact irritatie veroorzaken.
Uit milieuoverweging heeft men de voorkeur om prefab beton toe te passen, dit geeft minder afval en is ook demontabel.

Gebruik:
Als geen stoffen met een hoge radioactiviteit of zware metalen zijn toegepast, die kunnen vrijkomen bij boren in beton, zijn de gevolgen voor de menselijke gezondheid binnenshuis gering. Nadeel van beton is dat het niet isolerend werkt en in een buitenconstructie extra moet afgewerkt worden tegen koudebruggen. Beton heeft een koud oppervlak, dat onprettig aanvoelt en voor koudestraling zorgt, dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld hout.

De afvalfase:
Hoogovencement heeft een wat hogere radioactiviteit, en het bevat uit de slak sporen van zware metalen, die bij boren (gebruiksfase) en breken van beton (afvalfase) kunnen vrijkomen. Tenzij demontabel in elkaar gezet, met prefab bouwelementen, is beton niet in oorspronkelijke vorm te hergebruiken. Het slooppuin wordt daarom meestal gebroken, het wapeningsstaal verwijderd, en het betonpuin vermalen tot puingranulaat.

Samengevat: Voor constructie van gebouwen wordt vanuit milieuvriendelijk oogpunt steeds hout aangeraden. Hierbij wordt de constructie meestal tegen vocht afgeschermd met een kruipkelder. Bij gebruik van beton en staal dienen zoveel oppervlaktematerialen worden ontgonnen dat men afraadt hier veel van te gebruiken.
Alternatief is in ontwikkeling en reeds beperkt op de markt: vb. beton gewapend met vlasvezels.

MILIEUKADER:
Milieukader 2: oppervlaktedelfstoffen.

Hout

Op de website van het Belgische Woodforum kan je allerlei informatie vinden over hout, de eigenschappen van dit materiaal, ondersteunende informatie die je kan helpen bij het maken van een geschikte keuze voor bepaalde toepassingen, technische fiches van de meest courante houtsoorten, etc...

Verschillende houtsoorten staan op deze site beschreven. 

Keramische materialen

OMSCHRIJVING:
Keramische materialen worden gebakken van klei. Hieraan wordt eventueel zand toegevoegd.
'Verontreinigingen' in de klei bepalen de kleur: veel kalk maakt lichte bakstenen, ijzer in de klei: donkerrode bakstenen en mangaanoxide geeft een donkerbruine baksteen. Wand- en vloertegels bevatten meestal geen zand, porcelein is hardgebakken fijne klei ook zonder zandtoevoeging.
Klinkers zijn bakstenen die op zeer hoge temperatuur zijn gebakken.
Bakstenen kunnen vol of hol door de strengpers geperst worden. Met holle stenen bespaart men materiaal en werkt men (geluids) isolerend.
Voor lichte isolerende stenen kan men ook zaagsel of polystyreenbolletjes in het kleimengsel verbranden.

TOEPASSING:
Bakstenen, straatklinkers, dakpannen, vloerelementen.
Keramische tegels en keramische gevelbekledingselementen.
Porcelein (sanitair)

MILIEUOVERWEGINGEN:
Levenscyclus:

Winning
Tegenwoordig is de winning van klei zo grootschalig dat aantasting van uiterwaarden gebeurt. Kleinschalige winning creëerde vroeger achteraf eerder mooie natuurbiotopen
Er is minder ‘aanwas’ van rivierklei dan men wint, maar er is nog geen schaarsheid. De winning van klei uit de bodem zou nadelige milieueffecten hebben op bodemprocessen en grondwaterhuishouding.

Transport
Klei wordt in Vlaanderen of Nederland gewonnen. De transportafstanden zijn dus klein. De producten worden ook meestal bij de winningsplaatsen gemaakt.

Verwerking
Bij het bakken van klei ontstaan diverse emissies. De uitstoot is enigszins afhankelijk van het type klei (welke mineralen en metalen in het materiaal te vinden zijn) en het bakproces. Verbrandingsgassen worden 'gewassen', in de afvoer door een minerale zeef gehaald, waardoor schadelijke emissies worden gebonden aan het mineraal.

Gebruik
Keramische materialen zijn zeer bestand tegen vocht. Baksteen is poreus, waardoor het enigszins ademt en vocht kan opnemen. Positief is dat het ademt en vochtregulerend werkt, nadeel is de capillaire opzuiging van regen- of grondwater.

De afvalfase
Oude bakstenen kunnen meestal volledig worden herbruikt. Dit vooral omdat de mortelspecie ertussen vroeger uit kalk bestond. Met de cementspecie (van na de tweede WO) is deze moeilijker te verwijderen omdat de breukvlakken makkelijker langs de stenen gaan, blijven de stenen niet altijd meer heel.
Met het verlijmen van bakstenen wordt dat scheiden er ook niet beter op.

Keramisch puin kan als steenslag worden hergebruikt, bijvoorbeeld als toeslagmateriaal in beton of als funderingsmateriaal voor bestrating.

De laatste ontwikkelingen scheiden stenen in keramisch en zandachtig materiaal, waarna het keramische materiaal met een deel nieuwe klei opnieuw kan worden gebruikt als grondstof voor bakstenen.

Keramische geveltegels en pannen die niet vastgecementeerd worden kunnen makkelijk herbruikt worden.

Samengevat: Indien niet behandeld zijn keramische producten vanuit milieuoogpunt zeker nog te gebruiken. Keramische producten worden soms geglazuurd en het glazuur kan zware metalen bevatten. Het zorgt wel voor een harde, waterdichte oppervlaktelaag die de steen extra beschermt. Dus ook hier geldt: het juiste materiaal op de juiste plaats, extra bescherming werkt de herbruikfase tegen.

MILIEUKADER:
Milieukader 2: oppervlaktedelfstoffen

Inhoud syndiceren