(Eco)designers

'Window Farms', kweek-het-zelf voor stadsramen.

Wereldwijd leeft meer dan de helft van de bevolking in steden. Voor heel wat mensen onder hen is het veelal een hele klus om aan betaalbare biologisch gekweekte groenten te geraken. Het is dan ook fantastisch om op initiatieven te botsen zoals het innovatieve "Window Farms" project, dat vorig jaar werd gestart door Britta Riley en Rebecca Bray.

Eerder dan een specifiek product te verkopen, promoot dit New Yorkse duo het realiseren van een soort van verticale moestuintjes langs de ramen in huizen en kantoren, door het gebruik van gerecycleerde of lokaal geproduceerde materialen. De oprichters hanteren een no-nonsense doe-het-zelf aanpak voor het oplossen van milieuproblematiek. Ze streven er ook naar een 'community' uit te bouwen om ideeën hieromtrent uit te wisselen.

Voor meer info over dit project of het bouwen van je eigen installatie, kan je terecht op windowfarms.org

 

licht verteerbaar... met industrieel restmateriaal

De voorbije week vond in het interieur&design departement van de Katholieke Hogeschool Mechelen (www.khm.be) een workshop plaats waarbij studenten interieurvormgeving van het tweede jaar creatief aan de slag gingen met industrieel restmateriaal. Deze workshop kaderde in een week van internationale workshops met gastdocenten uit ontwerpscholen uit heel Europa.

img1

Als grondstof voor de workshop werden materialen gebruikt die afkomstig zijn van industriële bedrijven. Het gaat om materialen die gedurende een eerste productiecyclus als residu overbleven en door hun samenstelling niet meer gerecycleerd kunnen worden. Bijvoorbeeld samengesteld plaatmateriaal waar voorwerpen werden uitgestanst, sandwichpanelen van frigo's, enz...

De studenten kregen slechts twee dagen de tijd om op basis van een beperkte selectie van deze materialen een bruikbaar en oogstrelend licht armatuur te gaan ontwerpen en dat dan ook te gaan realiseren onder de vorm van een eerste prototype.

Bark Lounge Chair

Ontwerp van Sander Kunst

De bark lounge chair is geïnspireerd op natuurlijke vormgeving en materialen. De schaal van de zetel wordt geproduceerd uit Arboform, een biologisch afbreekbare kunststof die bestaat uit houtmeel, lignine en PLA. Het is een soort vloeibaar hout.

Ook op vlak van de vormgeving komt de inspiratie uit de natuur: de buitenzijde van de zetel heeft een boomschorsstructuur en de poten hebben een abstractie van de vorm van takken. De boodschap die de ontwerper met deze stoel wil meegeven is dat de natuur en industriële vooruitgang gecombineerd kunnen worden als je de natuurlijke bronnen respecteert en op een verstandige, innovatieve wijze gebruikt.

Het prototype dat te zien is op de foto is geproduceerd uit acrillic one, een kunststof op waterbasis en een alternatief voor polyester. Bij productie uit Arboform kunnen ook de poten in eenzelfde materiaal gemaakt worden, zodat de stoel in zijn geheel biologisch afbreekbaar is.

Äleluja: heilige en positieve kledij

Äleluja claimt, ironisch en pretentieus, heilige en positieve kledij te zijn. Heilig omdat de productie van een äleluja t-shirt een minimale schade aan het leefmilieu teweeg brengt, de turkse arbeiders en bio-boeren krijgen een waardig loon voor hun arbeid en 5% van de aankoopprijs van elke shirts gaat naar zinnige projecten.

Äleluja wil een waardig betaalbaar alternatief bieden voor reeds bestaande kledij en is een mix van trendy trash en een gezonde vleug eco en fair trade.

Ecologie, fairtrade, bio,…zijn grote woorden die vandaag maar al te vaak naar onze mening vanuit een commercieel oogpunt worden gebruikt. Voor äleluja is een propere en eerlijke productie echter geen commerciële keuze, maar een basisvereiste. Äleluja staat garant voor een authentiek product, geen valse beloftes.


Bio-katoen: Dit katoen is een pak minder belastend als traditioneel geteeld katoen.
De T-shirts zijn gecertificieerd (Skal-label).

De ontwerper aan het woord: Bart Baccarne

Ontwerpen met gerecycleerd kunststof

Ontwerpers ontwerpen. Ze schrijven de producten voor die in de wereld gaan gebruikt worden. En soms gaat het om aanzienlijke series. Derhalve is hun een grote verantwoordelijkheid toebedeeld inzake materiaalgebruik. Als de designer de materialisatie van producten niet milieubewust gaat benaderen, wie zal het dan wel doen?

Eén deelaspect van de vele manieren om tot duurzame producten te komen, is het gebruik van gerecycleerd kunststof, hetgeen we hier in dit artikel eens onder de aandacht willen brengen.

Alle producten die ons omringen zijn bedacht door ontwerpers. Het ontstaan van zo’n product kan op twee manieren gebeuren: ten eerste vanuit een nood of een tekort, en ten tweede vanuit een materiaal. De industrie en de wetenschapswereld komen geregeld met nieuwe materialen aandraven. Aan de ontwerper om daar producten uit te boetseren die de eigenschappen van het materiaal ten volle gaan benutten.

Last Call for Planet Earth: architecten in actie


De documentaire ‘An Inconvenient Truth’ vormde het vertrekpunt voor regisseur Jacques Allard en journaliste Marie-Claire Regniers voor het maken van de documentaire ‘Last Call for Planet Earth’. In deze documentaire worden 12 architecten vanuit verschillende streken, gaande van Japan tot Brazilië, en met diverse invalshoeken aan het woord gelaten over wat zij zien als duurzame architectuur en hoe zij dit al hebben toegepast in concrete projecten. De makers van de film hopen hiermee architecten in binnen- en buitenland kritische inzichten te bieden op hun eigen vakgebied en daarbij tegelijk inspiratie te vormen.

Een interview met journaliste Marie-Claire Regniers kan je terug vinden op de site van de Architectenkrant (onder Op de rooster: Last Call for Planet Earth)
Een voorproefje kan je bekijken op YouTube .

2012 Architecten remixen afgedankte ramen en deuren

Het hergebruiken van objecten en materialen voor architecturale doeleinden gebeurt over gans de wereld. In het Westen is het idee van hergebruik ontstaan begin de jaren 70 in Amerika, o.m. vanuit de wil onze ecologische voetafdruk te verkleinen.

Een van de pionierorganisaties is Earthship Biotecture in New Mexico, andere spraakmakende namen zijn de Millegomme architecten, de Spaanse Santiago Cirugeda, het architectenbureau LOT-EK in New York, het Nederlandse bedrijf Bouwcaroussel in Moerkapelle en naast vele anderen ook de 2012 architecten. Wat wij reMix! noemen, heten zij Superuse, bij Millegome is het refunk.

Hiernaast zie je een ‘refunk’ voorbeeld van Millegomme: een geluidsbox voor vuilnismannen.

De initiatiefnemers van het recent verschenen boek ‘Superuse’ en partners van 2012 architecten, ontwerpen en bouwen, ondersteunen handel en exploreren de principes van Superuse of reMix, zijnde afval bruikbaar maken met zo min mogelijk toegevoegde energie voor transport en verwerking.

Visie op ecodesign van Thomas Boydens

Thomas Boydens werd de tweede laureaat van de Ecodesign Award 07 met zijn afstudeerproject tank!NG, waarmee hij een economisch verantwoorde oplossing biedt en een stapsgewijze overgang op aardgas als brandstof mogelijk maakt in de vorm van een mobiel tankstation. Met dit project behaalde hij in juni 2007 tevens zijn diploma van Master in de Integrale Productontwikkeling aan de Hogeschool Antwerpen.

Enkele vragen sprongen ons te binnen, en die stelden we dan ook aan deze pas afgestudeerde ontwerper.

Hoe is dit project tot stand gekomen en wat zijn je inspiratiebronnen geweest?
Niemand zal zeggen dat ecologie onbelangrijk is, maar slechts weinige projecten zie je op de consumentenmarkt verschijnen. Debatten over het broeikaseffect en de film ‘An inconvenient truth’ hebben deze materie wel gevoelig en bespreekbaar gemaakt. Maar projecten moeten vooral economisch haalbaar zijn willen ze doorbreken en echt iets veranderen.

Visie op ecodesign van Floris Wubben

Living Furniture zijn meubelontwerpen waarbij levende elementen constructief gebruikt worden. Floris Wubben stelt binnen deze reeks ontwerpen een tafel voor, die gemaakt wordt uit een gesjord blad van bamboe dat wordt bevestigd aan opgeschoten levende bamboestengels.

We stelden enkele vragen aan de ontwerper zelf over ecodesign: hoe, wat en vooral...waarom?

Hoe is dit project tot stand gekomen?
Zelf ben ik al langer bezig met ontwerpen waarin ik levende elementen uit de natuur verwerk. In het 2e jaar van mijn opleiding (Interieurvormgeving & Design) heb ik “Living Light” ontworpen. Dit ontwerp bestaat uit verlichting in combinatie met een levende plant. Op dit concept wilde ik verder werken. Het verschil i.t.t. mijn vorige ontwerp “Living Light” is dat bij mijn Living Table de plant als constructief gebruikt word of als basis.

Afval = voedsel

De heren William McDonough en Michael Braungart, respectievelijk ontwerper/architect en chemicus, werpen hoge ogen met hun boek 'Cradle to Cradle'.

Zij vertrekken van het idee dat het afval dat we produceren, opnieuw kan dienen als voedsel. Afval verdwijnt immers niet, want de aarde is een gesloten systeem, maar wordt onzichtbaar door verdunning met water, lucht, aarde,...
Door producten en systemen zo te ontwerpen dat ze na afdanking opnieuw kunnen worden opgenomen als bron voor een evenwaardig product of systeem, wordt afval dus vermeden.

De visie van McDonough en Braungart werd in oktober 2006 toegelicht in een aflevering van Tegenlicht op de Nederlandse Omroep VPRO.

Bekijk de uitzending Afval = voedsel online!

Bekijk de lezing van William McDonough op de Bioneers Conferentie in 2000.

Inhoud syndiceren