Wetgevingen

De WEEE Richtlijn, of voluit de ‘Richtlijn omtrent afvalstoffen in elektrische en elektronische uitrusting’ (Waste Electrical and Electronic Equipment), is gericht op het verminderen van de impact op het milieu van elektrische en elektronische uitrusting gedurende de levenscyclus en bij afdanking (afvalstroom) van het product.

Producenten worden hierbij verantwoordelijk gesteld om hun elektrische en elektronische producten terug te nemen en te recycleren. Voor het inleveren van deze producten zal de consument niet moeten betalen.

Producten die in onder de WEEE richtlijn vallen zijn:
- Grote huishoudelijke apparaten
- Kleine huishoudelijke apparaten
- IT- en telecommunicatieapparatuur
- Elektrische en elektronische gereedschappen
- Verlichtingsapparaten (inclusief huishoudarmaturen en gloeilampen)
- Toestellen voor particulier gebruik
- Speelgoed, vrijetijds- en sportuitrusting
- Verdeelautomaten

De RoHS richtlijn (2002/95/EC) is een Europese richtlijn die als doel heeft om het gebruik van schadelijke stoffen in elektrische en elektronische producten te beperken.
RoHS staat voor ‘Restriction of use of certain Hazardous Substances in Electrical and Electronical Equipment’.

De schadelijke stoffen waarvoor maximumconcentraties worden opgelegd zijn:

- lood
- cadmium
- kwik
- zeswaardig chroom
- brandvertragende polygebromeerde bifenyl (PBB)
- poly-gebromeerde difenylether (PDBE)

De richtlijn is van kracht gegaan op 1 juli 2006. Dit wil zeggen dat elektrische en elektronische producten die vanaf die dag op de Europese markt worden gebracht, moeten voldoen aan de voorgeschreven grenswaarden.

Producten die onder de RoHS richtlijn vallen zijn:

- Grote huishoudelijke apparaten
- Kleine huishoudelijke apparaten
- IT- en telecommunicatieapparatuur
- Elektrische en elektronische gereedschappen
- Verlichtingsapparaten (inclusief huishoudarmaturen en gloeilampen)

De EuP (Energy using Products) is een Europese richtlijn die recent is goedgekeurd (juli 2005) rond het milieuvriendelijk ontwerpen van Energie verbruikende Producten. Hieronder vallen allerlei elektrische en elektronische apparatuur en verwarmingsapparatuur.
Het doel van de regelgeving is het voorzien van coherente regels voor ecodesign binnen de Europese Unie (EU), waardoor verschillen in nationale wetgevingen geen obstakels kunnen vormen voor intra-EU handel.

De richtlijn wil geen bindende vereisten voor specifieke producten (bijv. wasmachines) opleggen. Het is de bedoeling dat condities en criteria worden gedefinieerd waarmee vereisten rond relevante milieugerichte productkarakteristieken kunnen worden opgesteld. Voorbeelden van milieugerichte productkarakteristieken zijn de energie- of waterconsumptie van het product, afvalproductie, verlenging van de levensduur, enz.
Door middel van deze wetgeving tracht men om de productontwerpen van elektrische en elektronische producten snel en efficiënt te verbeteren.

De volledige naam van deze Europese richtlijn is: ‘Richtlijn betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaard-productinformatie van huishoudelijke apparaten’ (Richtlijn 92/75/EEG).
Deze wetgeving is beter gekend als de richtlijn rond energielabels (Energy Labelling Directive).

Met deze wetgeving probeert men de consument aan te zetten om te kiezen voor apparaten die minder energie verbruiken. Om dit te realiseren, speelt informatie een sleutelrol. Om die reden is er in deze richtlijn vastgelegd dat de consument nauwkeurige, nuttige en vergelijkbare informatie moet krijgen over het specifieke energieverbruik van huishoudelijke apparaten.
Het geven van die informatie moet hierbij gebeuren door etikettering en verstrekking van productinformatie, informatie over het energieverbruik en het verbruik van andere belangrijke hulpbronnen (water, chemische stoffen en alles wat een apparaat bij normaal gebruik verbruikt).

VLAREA staat voor het ‘Vlaams Reglement voor Afvalvoorkoming en –beheer’ en het trad op 1 juni 2004 in werking. Deze wetgeving bundelt verschillende onderdelen van het afvalstoffendecreet en beoogt het uitvoeren van een onderbouwd recyclagebeleid. De aandacht wordt hierbij gevestigd op zowel huishoudelijke als industriële afvalstoffen.

Huishoudelijk afval
Bij bepaalde groepen huishoudelijk afval wordt de terugnameplicht aan producenten opgelegd. Deze afvalgroepen zijn:

• papier
• wit- en bruingoed
• rubberbanden
• autowrakken
• accu's en batterijen

De terugnameplicht wordt opgelegd aan de producenten en er wordt daarbij een verbrandingsverbod voor recycleerbaar afval ingesteld.

Industriële restproducten
Wanneer industriële restproducten voldoen aan bepaalde criteria opgelegd door VLAREA, dan worden ze niet langer beschouwd als afvalstof. Hierdoor wordt hergebruik als grondstof mogelijk voor één van volgende toepassingen:

• bodemverbeterend middel
• bouwstof
• bodem

Milieutaksen zijn een vorm van belasting die worden geheven op bepaalde producten die een zekere impact op het milieu hebben. In België vallen wegwerpverpakkingen onder deze extra ‘belasting’.

Bronnen: Mineco en OVAM

Deze wet omvat de milieuhygiënische normen waaraan producten moeten voldoen voordat ze op de markt gebracht mogen worden.

Bron: OVAM