Wand

Leem

OMSCHRIJVING:
Leem is een mengsel van kleideeltjes,silt en fijne zanddeeltjes. De kleur van leem is afhankelijk van de metaalresten die in het materiaal zitten.
Groengrijze leem (met gereduceerd ijzer), rode leem (terracottakleur, door een hoog ijzergehalte), gele leem (okerkleurig) en witte leem (met veel kalk).

Aan leem kan cement worden toegevoegd voor een grotere sterkte en duurzaamheid.

TOEPASSING:
Een derde van de wereldbevolking woont in lemen huizen. In onze streken kennen we voornamelijk vakwerkhuizen met leem uit het verleden, maar in ecologische bouwprojecten wordt meer en meer terug met leem gewerkt. Dit zowel in de opbouw van muren als bijvoorbeeld in bepleistering en verven.

-Stroleem wordt in een houtskelet gestort en aangestampt tot een (buiten)muur. (Door het lage evenwichts-vochtgehalte (4%) is leem een materiaal dat goed met houtwerk kan gecombineerd worden).
-Leemstucwerk wordt gebruikt als afwerklaag voor de binnenmuren.
-Leemverf is een ruwere natuurverf.
-Leemsteen is een steen die met water vermetselbaar is.

MILIEUOVERWEGINGEN:
Levenscyclus:

Winning:
Kleinschalige winning tast het landschap slechts in beperkte mate aan. Dit is anders als de winning grootschaliger is, maar leem is nog ruim voorradig.

Transport:
Leem dat In de bouw wordt toegepast komt uit België, Nederland of Duitsland dus brengt relatief weinig transport mee.

Verwerking:
De voorbewerking van leem is gering en heeft voorzover bekend geen schadelijke gevolgen voor mens en milieu. De verwerking van stroleem is vrij arbeidsintensief maar ook onschadelijk voor de gezondheid.
Om rotten van hout en stro te voorkomen moet leem goed drogen (dit kan tot een jaar duren). Bij het drogen van leem treedt - afhankelijk van het kleigehalte - een tamelijk grote krimp op, scheurtjes kunnen dus gemakkelijk optreden. Hier kan bij het ontwerp rekening mee gehouden worden. Leem wordt hard door het verdwijnen van het water. Beton wordt hard door een onomkeerbaar chemisch proces. Hierdoor kan leem steeds herstelt of hergebruikt worden door toevoeging van water.

Gebruik:
Leem reguleert vocht en heeft een vrij grote warmtecapaciteit. Het kan weinig druk opnemen, en geen trek (wapenen’ kan met vezels of twijgen).
Bij buitenmuren moet leem beschermd worden met een pleisterlaag of een hoge fundering tegen regenwater en optrekkend vocht. Gedroogd heeft stroleem door het lage evenwichtsvochtgehalte (4%) op hout een conserverende en brandwerende werking.

De afvalfase:
Door natmaken kan leem weer worden gevormd en hergebruikt (tenzij het is vermengd met cement). Stroleem is moeilijk te hergebruiken, maar kan wel zonder problemen worden gestort.

Samengevat: afhankelijk van de bestemming is leem een zeer natuurvriendelijk materiaal. Nadeel is het onderhevig zijn aan vocht en trekkrachten, waardoor er steeds een combinatie nodig is met andere materialen (bijvoorbeeld cement, houtskellet,...).

MILIEUKADER:
Milieukader 2: oppervlaktedelfstoffen

Asbestvinyl

Tot in de jaren 70 en begin jaren 80 werd gebruik gemaakt van asbesthoudende vinylvloeren. Men herkent ze aan hun zwarte onderzijde en hun breekbaarheid bij buiging. Het zijn harde, dunne, meestal gevlamde tegels. Ze zijn ook meestal bevestigd met asbesthoudende lijm.

Ook onder vloerbedekkingen van vinyl (zowel zeil als tegels) werd dikwijls een laag asbestvilt of asbestkarton aangebracht, dat voor 70 tot 80 % bestond uit asbest.

TOEPASSING:
Vooral veel toegepast in schoolgebouwen.
Ook de rugkant van ‘cushion-vinyl’- vloer- en wandbekleding bevatte asbestvezels.

MILIEUOVERWEGINGEN:
Levenscyclus:

Probleem:
Asbest heeft de eigenschap om zich in uiterst fijne vezeltjes te splitsen, die gemakkelijk ingeademd worden. In de longen veroorzaken ze heel ernstige ziektes zoals asbestose en longkanker.

Verwijderen:
Wanneer asbestproducten intact blijven, kunnen ze soms behouden blijven. Belangrijk is dat er geen vezels loskomen! Dus breken, scheuren, afspuiten met een hogedrukreiniger, kortom VERWIJDEREN DAT SAMEN KAN GAAN MET HET LOSKOMEN VAN ASBESTVEZELS, MOET VERMEDEN WORDEN.
Alle info vindt u in de brochure van de federale overheid: ‘asbest in en om het huis’. asbest, en nu? (provincie Vlaams-Brabant) en op: lucht.milieuinfo.

Samengevat: Zolang deze vloerbekledingen intact zijn en het asbest in gebonden toestand is, vormen ze geen probleem. Verwijdering ervan zonder voorzorgen kan een sterke blootstelling van asbestvezels tot gevolg hebben. Vraag meer info en besteed deze werken uit aan specialisten.
Een lijst van gespecialeerde aannemers kan u hier vinden.

MILIEUKADER:
Wordt niet meer gebruikt.

Dubbel of meervoudig glas

OMSCHRIJVING:
Meervoudig glas wordt opgebouwd uit twee of meerdere glasbladen met daartussen een hermetisch afgesloten spouw. De spouw is gevuld met droge lucht of gas, zodat een evenwicht bestaat tussen de atmosferische druk binnen en buiten de glasplaten. Het gebruik van gassen in de spouw zorgen voor een betere akoestische en thermische isolatie. Ook de breedte van de spouw (15 mm is optimaal) en de dikte van de glasplaten hebben een invloed op de isolerende waarde van het glas.
Tegenwoordig wordt er op de binnenzijde van de glasplaten een isolerende coating aangebracht, waardoor de isolerende waarde nog verbetert, terwijl zonlicht grotendeels wordt doorgelaten. Dit is dan HR+ en HR++ glas.

Meervoudig glas kan specifiek warmtewerende eigenschappen verkrijgen. Hierbij wordt één van de glasplaten vervangen door absorberend of zonnereflecterend glas.

TOEPASSING:
Dubbel en meervoudig glas wordt vooral gebruikt in de bouwsector.

MILIEUOVERWEGINGEN:
Verwerking
Doordat er meerdere glasplaten gebruikt worden, zijn meer grondstoffen nodig dan bij enkel glas.

Gebruik
Meervoudig glas heeft een beter isolerend vermogen dan enkel glas.

Samengevat
De productie van dubbel of meervoudig glas vergt meer energie, omdat er verschillende glasplaten nodig zijn. De isolerende waarde, en dus de mogelijke energie- en andere besparingen, ligt zoveel hoger dat de extra energie in de productiefase snel wordt opgevangen in de gebruiksfase. Indien de isolerende waarde van belang is in de toepassing van glas, dan is het gebruik van meervoudig glas aan te raden.

MILIEUKADER:
Milieukader 2: oppervlaktedelfstoffen

PS (polystyreen)

OMSCHRIJVING:
PS staat voor polystyreen en is een thermoplast.

TOEPASSING:
In de bouw kan men 2 soorten PS vinden:
-geëxpandeerd PS (EPS): losse of aan elkaar versmolten witte bolletjes ('piepschuim'), als isolatiemateraal of vulling van kussens in losse bolletjes.
-geëxtrudeerd PS (XPS): hardere blauwe schuimplaat, als isolatie voor vloer en gevel. .
PS wordt ook gebruikt voor wegwerpbekertjes en verpakkingsmateriaal.

MILIEUOVERWEGINGEN:
Levenscyclus:

Ontginning:
Voor PS worden als grondstof benzeen en styreen gebruikt. Benzeen is carcinogeen en toxisch, styreen is mutageen en bij dierproeven tevens carcinogeen gebleken (maar dat is nog niet bewezen voor de mens).

Verwerking:
Als blaasmiddel voor EPS en XPS werd oorspronkelijk van CFK's (chloorfluorkoolwaterstoffen) gebruik gemaakt, tot 1997, toen de productie van CFK's werd verboden. Afhankelijk van de producent wordt voor EPS wordt tegenwoordig C2H5 (pentaan) of CO2 (kooldioxide) gebruikt als drijfgas. Voor XPS worden niet-verboden maar schadelijker HCFK's gebruikt.

De afvalfase
-recycleren: PS kan in zijn oorspronkelijke vorm (meestal isolatieplaten) goed worden hergebruikt. Is dat niet het geval, dan is ook recycleren tot nieuwe producten eenvoudig.
-verbranden:. Bij volledige verbranding van PS komen in principe alleen waterstof, koolstof en zuurstof vrij.
-storten: Bij stort kan het styreen uitspoelen in bodem en grondwater, met schadelijke effecten voor ecosystemen.

Samengevat: Zoals bij andere kunststoffen is ook dit materiaal niet de eerste keuze die kan gemaakt worden, een zeer schadelijk productieproces is nefast voor de levenscyclusanalyse. Natuurlijker materialen zijn aangewezen. (Isolatie) Materialen uit milieuvriendelijker grondstoffen (milieukader 1) en die beter recycleerbaar zijn genieten de voorkeur. Bij keuze voor kunststoffen moet de levensduur nagegaan worden en voorkeur gegeven worden aan thermoplasten, wegens de recycleerbaarheid.

MILIEUKADER:
Milieukader 3: petrochemische grondstoffen.

Natuursteen

OMSCHRIJVING:
Natuursteen is een verzamelnaam voor verschillende gesteenten: marmer, graniet, blauwe hardsteen, leisteen, basalt, zandsteen, kalksteen, lavasteen, tufsteen

Natuursteensoorten worden ingedeeld volgens hun geologische ontstaansgeschiedenis.
Carbonaatstenen: kalksteen en marmers. Silicaatstenen: zandsteen, hardsteen en graniet.
Stollings- en vulkanisch gesteente: lavasteen en tufsteen.

TOEPASSING:
Gebruik van natuursteen in de bouw heeft een geschiedenis tot in de prehistorie. In de ardennen bijvoorbeeld kunnen muren worden opgetrokken in natuursteen.
Voor ons gaat het vooral over vloerbekleding, keukenaanrecht, gevelbekleding, badkamermeubel, trappen...

MILIEUOVERWEGINGEN:
Levenscyclus:

Winning:
Natuursteen wordt over de hele wereld gewonnen. In België vooral blauwe hardsteen. Verder is er in Europa natuursteen te vinden in Duitsland, Frankrijk, Italië, Noorwegen, Schotland. Bij winning in open groeves wordt het landschap aangetast. De meeste groeves bestaan echter al eeuwen, waardoor van extra aantasting van ecosystemen nauwelijks sprake is. Voor werknemers moeten de normen van inademen van steenstof worden opgevolgd. (Silicose is een ernstige aantasting van de longen door silica).

Transport:
Door de massa van natuursteen is energie nodig voor het transport (zeeschip en/of vrachtwagen) een belangrijke factor in de milieubelasting.

Verwerking:
Natuursteen wordt na winning meestal nog bewerkt: zagen, slijpen, polijsten en diverse oppervlaktebehandelingen.

Gebruik:
Verzuring heeft geleid tot aantasting van veel natuursteen in steden.

De afvalfase:
Natuursteen kan direct worden hergebruikt of verzaagd tot kleinere stukken. Het kan ook in kleine brokjes met kunsthars gebonden worden in composietplaten.

samengevat: De enige minpunten bij natuursteen zijn het energieverbruik bij transport en de arbeidomstandigheden in ontwikkelingslanden. Het spreekt vanzelf dat natuurlijke materialen best dichtbij hun winningsplaats worden gebruikt. Dus Europese natuurstenen kunnen de voorkeur verdienen.

MILIEUKADER:
Milieukader 2: materialen uit oppervlaktedelfstoffen

Linnen

Linnen is afkomstig van vlas. Vlas is een eenjarige plant die in de variatie textielvlas en olie-houdend vlas (lijnzaad, lijnolie als basis voor natuurverven en linoleum) voorkomt.

TOEPASSING:
stoffen, touw, beddegoed, kleding, behanglinnen.

MILIEUOVERWEGINGEN:
Levenscyclus:

Winning:
In tegenstelling tot de katoenteelt is voor de  vlasteelt zeer weinig bestrijdingsmiddel en geen kunstmest nodig. Bestrijdingsmiddelen tegen insecten zijn niet nodig en er kan mechanisch onkruid worden verwijderd. Alle delen van de plant kunnen worden gebruikt.

Transport:
Vlas wordt ook in Vlaanderen en Nederland gekweekt, maar tweederde van het vlas wordt in China verwerkt en een derde in Europa, vooral in de voormalige Oostbloklanden.

Verwerking:
Voor de productie van katoen is vier maal zoveel water nodig als voor linnen. Er komen ook veel minder toxische stoffen vrij omdat het vlas (bijna) niet behandeld werd. Om de vezels uit de gedroogde vlasplant te halen, moeten ze in water rotten (roten). Het water dat daar uitkomt is 100% organisch, maar wel vervuilend voor rivieren (het lozen in de rivieren is verboden in Europa, niet in China). Nadat de vezels uit het vlas gehaald zijn, worden ze gesponnen, geweven en geverfd. Roten op de akker in plaats van in water en chloorvrij bleken, zijn enkele voorbeelden van milieuvriendelijke technieken die meer en meer gebruikt worden.
Ecologisch linnen wordt vervaardigd zonder bleekmiddelen, verfstoffen of chemische afwerkingproducten. Voor alle stoffen is het brandveilig maken nog niet ecologisch te doen.

Gebruik:
Het meest bekende nadeel van linnen is dat het kreukt, ook na een anti-kreukbehandeling. Het heeft een goed vochtopnemend en vochtdoorlatend vermogen. De stof heeft ook anti-allergene eigenschappen.

Afvalfase:
Linnen is duurzamer en gaat langer mee dan katoen. De linnenvezel is volledig bio-afbreekbaar en wordt tegenwoordig ook gerecycleerd.
samengevat: Linnen is een natuurlijke en milieuvriendelijke keuze voor stoffen als men kiest voor Europees linnen. Er zijn amper extra behandelingen nodig omdat de vezel op zich al een stevige structuur heeft. Het kreuken van linnen moet men erbij nemen, hoe meer extra behandelingen, hoe minder milieuvriendelijk.

MILIEUKADER:
Milieukader 1: nagroeibare grondstoffen.

Bamboe

Bamboe (Chinese reuzenbamboe) is een verhoute grasplant die zeer snel groeit. Na 4à5 jaar kan al geoogst worden. Bamboeplanten zijn in hun geheel te gebruiken: de stammen als constructiemateriaal, de bamboescheuten worden gegeten, de bladeren als diervoeder en de zijtakken voor vlechtwerk en textiel.
Bamboe compacte vezelstructuur geeft dat bamboe als bouwmateriaal minder zet en krimpt dan de meeste houtsoorten.
Bamboe kleding wordt ook wel 'airco kleding' genoemd: door de microgaatjes, ademt het, plakt niet en geeft zelfs verkoeling. De warmte isolatie en vochtopname is bijna gelijk aan katoen. Het is ook bacteriewerend en reukvrij.
Er bestaat stof volledig uit bamboevezels, maar meestal wordt er 30% katoen mee verwerkt.

TOEPASSING:
Constructie (in Aziatische landen oorspronkelijk het bouwmateriaal van de armen), parket, meubels, panelen, stoffen, kleding.

MILIEUOVERWEGINGEN:
Levenscyclus:

Winning:
Bamboe groeit vooral in Azïe, bamboe hier komt meestal uit China. Verschillende Belgische importeurs hebben een overeenkomst met WWF voor de bescherming van de panda’s die ervan leven (deze leven trouwens niet van de reuzenbamboe, maar van kleinere soorten). Bij het oogsten van bamboe blijven zowel jonge als oude scheuten staan zodat het land niet erodeert en er ook geen ontbossing plaatsvindt. Er is alleen zonlicht nodig voor de groei en geen bestrijdingsmiddelen.
De vezels worden mechanisch geplet om er stof van te maken. Omdat de afname van bamboe enorme groei kent, en de productie van bamboestof bijna alleen in China gebeurt, zijn de arbei het enige mogelijke minpunt de arbeidsomstandigheden.

Transport:
Enige nadeel van bamboe is het verre transport (wat met vele houtsoorten zo is).

Verwerking:
Gezien geen bestrijdingsmiddelen worden gebruikt, moeten ze ook niet verwijderd worden. In een schaafbank wordt de schil verwijderd. De stammen worden in de lengterichting in strips gezaagd. Na droging worden de strips nog eens geschaafd en behandeld. Bamboe met natuurkleur wordt gekookt, bamboe met eerder bruine kleur wordt gestoomd waardoor de natuurlijke suiker in het bamboe oxydeert. Andere kleuren worden verkregen door een combinatie van hitte en druk.
Dan worden de stroken verlijmd met verschillende mogelijke patronen. De lijm is watergedragen met norm E1.
Bamboe heeft een uniek bestanddeel dat bacteriën en schimmels weghoudt. Bij andere stoffen worden hiervoor chemische stoffen toegevoegd.

Gebruik:
Bamboe stof is bovendien ook nog van nature antibacterieel en hypoallergeen. Het geeft in de zomer ook enkele graden meer verkoeling dan katoen.
De stof is streelzacht (lijkt op zijde), kreukvrij, ademend en reukvrij.

De afvalfase: Bamboe is van nature volledig afbreekbaar en dus in het geheel niet milieuverontreinigend. Zoals bij hout is ook hier de afwerking (bij behandelen met verf of vernis) de boosdoener bij verwerking tot nieuw materiaal of compostering.

Samengevat: Zolang de grondinbeslagname niet spectaculair stijgt door de enorm groeiende vraag naar bamboe, kunnen we aan het product geen negatieve milieu eigenschappen toekennen. Vooral bij de behandeling ervan met lijm en vernis kiest men best watergedragen producten.

MILIEUKADER:
Milieukader 1: nagroeibare grondstoffen.

Katoen

Katoen is afkomstig van katoenplanten, deze zijn zeer geschikt voor grootschalige productie en verwerking. Er bestaan talloze stofvarianten gebreid of geweven van katoen, verkrijgbaar in vele kleuren en dessins.
Katoen een goed vochtopnemend en vochtdoorlatend vermogen, waardoor het gebruiksvriendelijk is.

TOEPASSING:
Kleding, bekleding meubels, gordijnen, stof, touw, isolatiemateriaal.

MILIEUOVERWEGINGEN:
Levenscyclus:

Winning:
De helft van de totale mondiale vezelproductie voor kleding en textiel is katoen. Met zaadveredelingstechnieken hopen boeren recordoogsten te behalen, daarom verbouwen vele boeren katoen in monocultuur. De traditionele katoenteelt gebruikt veel bestrijdingsmiddelen en kunstmest en verbruikt grote hoeveelheden water.

Transport:
Voor vele ontwikkelingslanden is katoen één van de belangrijkste exportproducten. Ook katoenen kleding komt meestal kant en klaar vanuit deze landen. Nu 70% van de textielproductie, in 1980 nog 30%).

Verwerking:
Ook het koken, bleken, wassen en kleuren van textiel is zeer milieubelastend. Zeker in ontwikkelingslanden belanden die vervuilende stoffen in het water. Ook de arbeidsvoorwaarden zijn vaak onmenselijk.
De katoenverwerkende industrie is bijna volledig geautomatiseerd. Spinnerijen en weverijen kunnen in korte tijd grote hoeveelheden verwerken. Af en toe wordt er in goedkoop afgewerkt textiel nog resten van chemicaliën aangetroffen.

Gebruik:
Katoen bevat soms sporen van het bestrijdingsmiddel lindaan, dat toxische reacties kan veroorzaken. Kleurstoffen en micro-organismen kunnen allergische reacties veroorzaken. Katoen is niet kreukherstellend, het neemt zowel in als om de vezel gemakkelijk vocht op en kan krimpen.
Om deze nadelen te verminderen en toch een natuurlijk uitzicht te bewaren, worden natuurvezels ook gemengd met synthetisch garen bijv. viscose-katoen-menging.

De afvalfase:
Katoen wordt meestal apart ingezameld met bruikbare kleding en stoffen. Natuurlijke katoenvezels kunnen worden gerecycleerd, maar worden meestal verbrand omdat ze dikwijls verbonden zijn met synthetische vezels.

Samengevat: De milieu-impact van textielproducten is vooral het gevolg van de processen die de vezels doorlopen na de eigenlijke fabricatie: bleken, kleuren, bedrukken, confectioneren. Textielfabrikanten die het ecolabel willen krijgen moeten bewijzen dat slechts een minimale hoeveelheid chloorverbindingen, metalen of milieuschadelijke kleurstoffen in het afvalwater terechtkomen.
Verschillende kleding en stoffenmerken hebben een biokatoenlabel of is 'eerlijk katoen' met keurmerk Max Havelaar. Meest verspreid is het Europees ecolabel (bloemetje).

MILIEUKADER:
Milieukader 1: natuurlijke grondstoffen.

 

 

baksteen

Baksteen bestaat uit klei, water en toeslagstoffen (zand).
'Verontreinigingen' in de klei bepalen de kleur: veel kalk maakt lichte bakstenen, ijzer in de klei: donkerrode bakstenen en mangaanoxide geeft een donkerbruine baksteen.
Na de vorming in strengpers (vol of hol) of handvorm (in aparte vormen ‘gesmeten’), worden de stenen gedroogd, gebakken en opgeslagen.
Voor lichte isolerende stenen kan men ook zaagsel of polystyreenbolletjes in het kleimengsel verbranden.
Klinkers zijn bakstenen die op zeer hoge temperatuur zijn gebakken.

TOEPASSING:
Bakstenen kunnen zeer snel veel water opslorpen en ook snel weer afgeven. Vandaar wordt baksteen vooral gebruikt als gevelsteen, binnenmuursteen en straatklinker. Bakstenen ondergaan ook weinig of geen vormveranderingen, zijn brandwerend en er bestaat weinig kans op scheurvorming.

MILIEUOVERWEGINGEN:
Levenscyclus:

Winning:
De Belgische baksteenfabrieken staan (stonden) in kleirijke gebieden (West-Vlaanderen, de Kempen, de Rupelstreek en het Scheldebekken). Kleinschalige winning van klei creëerde vroeger achteraf mooie natuurbiotopen, tegenwoordig is de winning grootschaliger, maar er is nog geen schaarste. De winning van klei uit de bodem zou nadelige milieueffecten hebben op bodemprocessen en grondwaterhuishouding.

Transport:
De producten worden meestal bij de kleiwinning gemaakt. Deze gebeurt dus in België of Nederland.

Verwerking:
De klei wordt bewerkt totdat men een mengsel verkrijgt dat goed kneedbaar is en wordt dan machinaal gevormd. Het bakken vergt het meeste energie binnen de volledige levenscyclus. Hierbij komt fluoride vrij dat van nature in klei zit, andere gassen zijn afhankelijk van het type klei (welke mineralen en metalen in het materiaal te vinden zijn) en het bakproces. Verbrandingsgassen worden 'gewassen', in de afvoer door een minerale zeef gehaald, waardoor schadelijke emissies worden gebonden aan het mineraal.
Het spoelwater wordt tegenwoordig hergebruikt.


Gebruik:
Bakstenen worden verwerkt met een cementspecie. Meestal worden er voegen voorzien van ongeveer 1 cm, maar dikwijls worden ze ook verlijmd.

De afvalfase :
Oude bakstenen werden meestal vermetseld met een kalkspecie. Deze kan men makkelijk recupereren en opnieuw gebruiken als baksteen. Met de cementspecie (van na de tweede WO) en met het verlijmen van baksteen, zijn deze bijna niet meer te scheiden en ligt hun toekomst in steenpuin of menggranulaat.

Samengevat: Baksteen is een duurzaam bouwproduct, hoewel klei een eindig product is. Hij kent een lange, onderhoudsarme levensduur en na de eerste levenscyclus kan hij worden hergebruikt als bestanddeel van menggranulaat.

MILIEUKADER:
Milieukader 2: oppervlaktedelfstoffen

cellulose-isolatie

OMSCHRIJVING:
Cellulose-isolatie wordt gewonnen uit gerecycleerd papier. Celluloseplaten worden gebonden met lignine en hars die uit de productie zelf komt.
Borax en boorzouten worden toegevoegd om het brand- en schimmelwerend te maken.

TOEPASSING:
Isolatie voor muren, daken, vloeren. Zowel als geluid- als warmte-isolatie.
-Het losse materiaal wordt (door professionele bedrijven)ingeblazen in de te isoleren compartimenten. Het is dus ook voor naïsoleren van spouwen en daken geschikt.
-Cellulose bestaat ook in platen.
-Tegen verticale halfopen wanden wordt het gespoten mits toevoeging van een weinig water.
(In Duitsland reeds veel gebruikt in de woningbouw, in Vlaanderen meer en meer in houtskeletbouw en renovatiesector).

MILIEUOVERWEGINGEN:
Levenscyclus:

Winning:
Cellulosevezels worden gemaakt uit snippers van oud krantenpapier, soms ook vezels van houtsnippers. Zowel afval als gebruik van nieuw materiaal wordt vermeden. Het productieproces is zeer eenvoudig.

Transport:
Het materiaal komt meestal uit Duitsland, waar weinig transport voor het basismateriaal gebeurd.
Verwerking
Bij het inblazen moet men zich beschermen met stofmaskers, bril en beschermkledij wegens stof en boorzouten. Eenmaal in rust is er geen gevaar.
Het materiaal prikt niet en geeft geen irritaties aan huid en luchtwegen.
Het materiaal is luchtdoorlatend. Aan de koude zijde blijft de constructie damp-open; aan de warme zijde wordt een dampremmend bouwpapier aangebracht.

Gebruik:
Door hun hoge dichtheid hebben isolatiematerialen op basis van cellulose een groot warmteaccumulerend vermogen.
Cellulose kan tot 20% van zijn massa aan water opnemen, zonder dat de isolerende waarde in het gedrang komt.

De afvalfase:
Cellulose-isolatie is een recyclageproduct, dat relatief weinig productie-energie kost en afbreekbaar is bij storting. Enkel de kranteninkt kan een probleem geven qua vervuiling.

Samengevat: Cellulose-isolatie kent vooral in de renovatiesector een opmars. Ideaal voor het naïsoleren van (houten) vloeren, wanden en daken.

MILIEUKADER:
Milieukader 1: hernieuwbare grondstoffen

123volgende ›laatste »
Inhoud syndiceren